Ζουγανέλης, Χωμενίδης και Βουλαρίνος «ακτινογραφούν» τα όρια της δημιουργικής ελευθερίας – «Η σάτιρα μπορεί και να βρίζει, αλλά δεν μπορεί να κατασκευάζει ψεύτικα γεγονότα».

Η τέχνη και η σάτιρα αποτελούν διαχρονικά το «αντίδοτο» στην καταπίεση, όμως στην ψηφιακή εποχή μπορούν να μετατραπούν σε «παγίδες» δολοφονίας χαρακτήρων. Υπό τον συντονισμό της δημοσιογράφου Λώρας Ιωάννου, τρεις κορυφαίοι εκπρόσωποι του λόγου και της τέχνης συζήτησαν για την «πνοή» της δημιουργίας και τους κινδύνους της παραπληροφόρησης.

Μάνος Βουλαρίνος: Η σάτιρα στη γραμμή του «οφσάιντ»

Ο δημοσιογράφος και αρθρογράφος Μάνος Βουλαρίνος παρομοίασε τη σάτιρα με το ριψοκίνδυνο παιχνίδι ενός επιθετικού.

• Τα όρια: Τα θέτει ο δημιουργός και το κοινό, ο καθένας για τον εαυτό του. Το πρόβλημα ξεκινά όταν κάποιος επιβάλλει τα δικά του όρια στους άλλους.
• Το «λάθος»: «Το χειρότερο είναι να επικαλεστείς κάτι που δεν ισχύει. Εκεί θέλεις να ανοίξει η γη να σε καταπιεί», παραδέχθηκε, διαχωρίζοντας την καυστική κριτική από το ψέμα.

Γιάννης Ζουγανέλης: «Τα πάντα είναι πολιτικά»

Με τη βαθιά εμπειρία του στην επικοινωνία και την κωμικότητα, ο Γιάννης Ζουγανέλης υπογράμμισε τη σοβαρότητα του γέλιου.

• Η ευθύνη: Ο καλλιτέχνης είναι ο μόνος αρμόδιος να βάζει το όριο στο έργο του.
• Η ζωή πάνω από την τέχνη: «Η ζωή είναι ανώτερη της τέχνης», σημείωσε, τονίζοντας ότι κάθε καλλιτεχνική πράξη έχει πολιτικό αντίκτυπο, ακόμα και όταν δεν το επιδιώκει φαινομενικά.

Χρήστος Χωμενίδης: Κανένα όριο στην έκφραση, «κόκκινο» στο ψέμα

Ο συγγραφέας Χρήστος Χωμενίδης ήταν ο πιο κατηγορηματικός από όλους σχετικά με την ελευθερία του δημιουργού.

• Η απόλυτη ελευθερία: «Μπορείς και να βρίζεις. Το μόνο που δεν μπορείς είναι να εμφανίζεις ως γεγονότα πράγματα που δεν ισχύουν».
• Η απειλή του AI: Αναφερόμενος στα deepfakes, τόνισε ότι η τεχνολογία πλέον δείχνει ανθρώπους να κάνουν πράγματα που ποτέ δεν έκαναν. Αυτή η «αλματώδης πρόοδος» της Τεχνητής Νοημοσύνης είναι το κρίσιμο ερώτημα που πρέπει να απαντήσει η πολιτική εξουσία.

Κριτικό Σχόλιο

Το πάνελ ανέδειξε μια κρίσιμη λεπτομέρεια: Η σάτιρα και η τέχνη χρησιμοποιούν τον υπαινιγμό για να φωτίσουν την αλήθεια από μια απροσδόκητη γωνία. Τα fake news, αντίθετα, χρησιμοποιούν την κατασκευή για να σκοτώσουν την αλήθεια. Η πρόκληση του 2026 είναι να μην επιτρέψουμε στα εργαλεία της Τεχνητής Νοημοσύνης να «ντύσουν» το ψέμα με τον μανδύα της σάτιρας, θολώνοντας τη διάκριση ανάμεσα στη δημιουργική υπερβολή και τη συνειδητή παραπλάνηση.