Αριδαία – Η καθημερινότητα στην Αριδαία, ιδιαίτερα τις Πέμπτες, έχει μετατραπεί σε μια δοκιμασία αντοχής για τους πολίτες, με το κέντρο της πόλης να θυμίζει «ναρκοπέδιο» για τους οδηγούς. Η πρόσφατη απόφαση της Δημοτικής Αρχής να επισπεύσει την επιστροφή της λαϊκής αγοράς (παζάρι) στην αρχική της θέση, ενώ ταυτόχρονα μεγάλα τμήματα του οδικού δικτύου παραμένουν κλειστά λόγω έργων, έχει δημιουργήσει μια κατάσταση που δεν είναι πλέον απλώς ενοχλητική, αλλά λειτουργικά επικίνδυνη.
Το Χρονικό του Χάους: Έργα χωρίς Συντονισμό
Είναι κοινή παραδοχή πως τα έργα ανάπλασης είναι απαραίτητα για τον εκσυγχρονισμό της πόλης. Ωστόσο, η υλοποίησή τους φαίνεται να στερείται ενός ολοκληρωμένου σχεδίου διαχείρισης της κυκλοφορίας. Με τις κεντρικές οδούς να είναι αποκλεισμένες από σκαπτικά μηχανήματα και κορδέλες, η Αριδαία έχει χάσει τις βασικές της «αναπνοές».
Σε αυτό το ήδη επιβαρυμένο περιβάλλον, η Δημοτική Αρχή επέλεξε να προσθέσει το βάρος της λαϊκής αγοράς στο πιο κεντρικό σημείο. Το αποτέλεσμα; Πλήρης παράλυση. Η πόλη χωρίζεται στα δύο, και η μετάβαση από τη μία πλευρά στην άλλη απαιτεί χρόνο που παραπέμπει σε μεγαλούπολη των εκατομμυρίων, και όχι σε μια επαρχιακή κωμόπολη.
Η Αιτιολόγηση της Αγανάκτησης: Γιατί η Απόφαση είναι Λανθασμένη
Η κριτική που ασκείται από τους πολίτες και την εφημερίδα μας δεν είναι στείρα, αλλά βασίζεται σε τρία αδιαμφισβήτητα δεδομένα που η δημοτική αρχή οφείλει να λάβει σοβαρά υπόψη:
- Η Σύγκριση με την Αθήνα δεν είναι Υπερβολή: Όταν οι κάτοικοι δηλώνουν πως βρίσκουν ευκολότερα πάρκινγκ στο Σύνταγμα παρά στην Αριδαία την Πέμπτη, περιγράφουν την απόλυτη εξαφάνιση κάθε διαθέσιμης θέσης στάθμευσης. Η κατάργηση θέσεων λόγω των έργων, σε συνδυασμό με την κατάληψη επιπλέον χώρου από το παζάρι, έχει «στραγγαλίσει» την αγορά.
- Η Ακατανόητη «Απλωμένη» Έκταση: Είναι οφθαλμοφανές σε κάθε περαστικό πως στο παζάρι υπάρχουν δεκάδες κενές θέσεις. Αντί η Δημοτική Αρχή να προχωρήσει σε μια ορθολογική σύμπτυξη της έκτασης, ώστε να απελευθερωθεί έστω και μία κεντρική αρτηρία, επιμένει να διατηρεί μια αχανή ζώνη αποκλεισμού. Αυτό δείχνει μια έλλειψη ευελιξίας και αντανακλαστικών μπροστά στο πρόβλημα.
- Η Βιασύνη ως Κακός Σύμβουλος: Η επαναφορά του παζαριού θα μπορούσε να είναι μια γιορτή για την πόλη. Όμως, η βιασύνη να γίνει αυτό πριν παραδοθούν οι δρόμοι από τα συνεργεία των έργων, δείχνει μια διάθεση εντυπωσιασμού που αγνοεί την ταλαιπωρία του δημότη.
Η Φωνή των Πολιτών: «Δεν Πάει Άλλο»
Η εφημερίδα μας γίνεται καθημερινά δέκτης παραπόνων από επαγγελματίες που βλέπουν την τροφοδοσία των καταστημάτων τους να καθίσταται αδύνατη, από ηλικιωμένους που δεν μπορούν να προσεγγίσουν ιατρεία και υπηρεσίες, και από απλούς οδηγούς που εγκλωβίζονται για ώρα στα στενά.
«Δεν τιμά κανέναν αυτή η εικόνα», είναι το κοινό συμπέρασμα. Μια πόλη που θέλει να λέγεται σύγχρονη δεν μπορεί να λειτουργεί με λογικές «βλέποντας και κάνοντας».
Συμπέρασμα και Απαίτηση
Η Αριδαία αυτή τη στιγμή δεν λειτουργεί. Η δημοτική αρχή οφείλει να επανεξετάσει άμεσα το καθεστώς της Πέμπτης. Είτε με τη μεταφορά του παζαριού σε πιο άνετο χώρο μέχρι την ολοκλήρωση των έργων, είτε με τη δραστική μείωση της έκτασής του ώστε να δοθούν ανάσες κυκλοφορίας.
Η υπομονή των πολιτών έχει εξαντληθεί και οι δικαιολογίες περί «ανάπτυξης» δεν μπορούν να καλύψουν την έλλειψη οργάνωσης. Η πόλη ανήκει στους κατοίκους της, και αυτή τη στιγμή, τους έχει αφαιρεθεί το δικαίωμα να κυκλοφορούν σε αυτήν.
