Οι ελαιοκαλλιεργητές αυτή την εποχή πρέπει να λάβουν όλα τα απαραίτητα προληπτικά μέτρα, τα οποία σε συνδυασμό με την εφαρμογή του κλαδέματος θα βοηθήσουν στην αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση των επιβλαβών εχθρών και ασθενειών κατά την βλαστική περίοδο της ελιάς που ακολουθεί.

Τονίζεται ότι η περιορισμένη καρποφορία της προηγούμενης χρονιάς και εξ αυτής οι μειωμένες οικονομικές απολαβές σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογούν την αποφυγή κάποιων από τις συγκεκριμένες καλλιεργητικές εργασίες. Ενδεχόμενη παράλειψη των συγκεκριμένων εργασιών θα έχει πολυετείς επιπτώσεις στην κατάσταση των ελαιόδενδρων.

Το κλάδεμα της ελιάς πρέπει να εφαρμόζεται το χειμώνα μετά τη συγκομιδή και πάντα πριν την έναρξη της βλαστικής δραστηριότητας των δένδρων. Σε περιοχές όπου υπάρχει κίνδυνος παγετού το χειμώνα πρέπει να γίνεται αργότερα, ώστε να αποφευχθεί η περίοδος όπου μπορεί να επικρατήσουν συνθήκες παγετού (αρχές άνοιξης).

Το κλάδεμα της ελιάς, παγίως, διακρίνεται σε:

–Κλάδεμα διαμόρφωσης, εφαρμόζεται σε δένδρα μικρής ηλικίας, ώστε αυτά να αποκτήσουν το επιθυμητό σχήμα αλλά και να επισπεύσουμε την είσοδό τους στο στάδιο της καρποφορίας.

–Κλάδεμα καρποφορίας, εφαρμόζεται κάθε χρόνο, προς το τέλος του χειμώνα, με σκοπό το «άνοιγμα» του κέντρου της κόμης, με την αφαίρεση των λαίμαργων ή πολύ ζωηρών βλαστών και ταυτόχρονο αραίωμα βλαστών στους βραχίονες του δένδρου ώστε να πετύχουμε το μέγιστο της καρποφορίας των δένδρων.

–Κλάδεμα ανανέωσης, εφαρμόζεται σε δένδρα μεγάλης ηλικίας ή σε εγκαταλελειμμένους/ακαλλιέργητους ελαιώνες με σκοπό την επαναφορά τους στην παραγωγή. Στην περίπτωση αυτή, γίνονται μεγάλες τομές στα σημεία διακλάδωσης των κύριων βραχιόνων με σκοπό την ανανέωση της κόμης των δένδρων.

Σε ελαιόδενδρα που είναι προσβεβλημένα από το βακτήριο Pseudomonas savastanoi pv savastanoi (προκαλεί την ασθένεια της βακτηρίωσης ή καρκίνωσης της ελιάς) προτείνεται να λάβει χώρα ένα προσεκτικό και αυστηρό κλάδεμα έτσι ώστε να απομακρυνθούν τα μολυσμένα τμήματα των φυτών. Στα προσβεβλημένα δένδρα μετά το κλάδεμα όπως επίσης και σε δένδρα που έχουν πληγεί από παγετό πρέπει να γίνεται αμέσως επέμβαση με εγκεκριμένο χαλκούχο σκεύασμα για την προστασία από το βακτήριο. Επίσης, μετά το κλάδεμα οι τομές κλαδέματος (μεγάλες ή μέτριες) πρέπει να καλύπτονται με ειδικά επουλωτικά πληγών, ώστε να αποφεύγονται οι μολύνσεις του δένδρου από το παραπάνω βακτήριο. Τα προϊόντα του κλαδέματος θα πρέπει να τεμαχίζονται και να απομακρύνονται με ασφάλεια από τον ελαιώνα με την χρήση ή όχι καταστροφέα. Δεν συνιστάται η εναπόθεση ή/και ενσωμάτωσή τους στο έδαφος προς αποφυγή μετάδοσης ασθενειών. (Πηγή: commons.wikimedia.org)

Το καλό κλάδεμα, ο καλός αερισμός και φωτισμός που επιτυγχάνεται στην κόμη των δένδρων συντελούν στη μείωση της σχετικής υγρασίας και έτσι συμβάλουν στον περιορισμό προσβολών από ασθένειες και εχθρούς. Στις περιπτώσεις ελαιώνων πυκνής φύτευσης, θα πρέπει με το ανάλογο κλάδεμα να εξασφαλίζουμε καλό αερισμό και φωτισμό στον ελαιώνα. Τέλος, πρέπει να αναφερθεί ότι το συστηματικό κλάδεμα περιορίζει το φαινόμενο της παρενιαυτοφορίας στην ελιά, σε συνδυασμό με την εφαρμογή κατάλληλης λίπανσης και άρδευσης των ελαιώνων.

Τονίζεται ότι δεν πρέπει να πραγματοποιούνται ψεκασμοί όταν επικρατούν θερμοκρασίες κοντά στο όριο του παγετού.