Με μια κίνηση που στοχεύει στην «πολιτική αντεπίθεση» απέναντι στις κατηγορίες περί ηθικής απαξίωσης, η Κυβέρνηση κλείνει το κεφάλαιο της αμφισβήτησης για τους δύο βουλευτές της Πέλλας.
Η δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου, Παύλου Μαρινάκη, δεν άφησε περιθώρια παρερμηνειών: Ο Λάκης Βασιλειάδης και ο Διονύσης Σταμενίτης θα δώσουν κανονικά τη μάχη του σταυρού στις επερχόμενες εκλογές. Η απόφαση αυτή, ωστόσο, αποτελεί μια λεπτή ισορροπία μεταξύ της στήριξης των στελεχών και της διαχείρισης της κοινής γνώμης σε μια περιοχή, όπως η Πέλλα, όπου οι πολιτικές ισορροπίες είναι πάντα οριακές.
Η «Αξιοπρέπεια» ως Πολιτικό Επιχείρημα
Ο κ. Μαρινάκης επέλεξε να επενδύσει στο ύφος της παρουσίας των δύο βουλευτών στη Βουλή, κάνοντας λόγο για «αξιοπρέπεια και σεβασμό».
- Η στρατηγική: Η ΝΔ επιχειρεί να μεταβολίσει την άρση ασυλίας από «στίγμα» σε «απόδειξη εμπιστοσύνης στη Δικαιοσύνη».
- Το ρίσκο: Η αντιπολίτευση αναμένεται να χρησιμοποιήσει τη συγκεκριμένη δικαστική εκκρεμότητα (που αφορά τη δικογραφία του ΟΠΕΚΕΠΕ και τις έρευνες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας) ως κεντρικό πυλώνα της προεκλογικής της κριτικής.
Το «Crash Test» της Πέλλας
Η απόφαση για τη συμμετοχή τους στα ψηφοδέλτια θέτει τα εξής ερωτήματα:
- Τοπική Κοινωνία: Πώς θα εισπράξει ο ψηφοφόρος της Πέλλας τη διατήρηση υποψηφίων που τελούν υπό διερεύνηση; Η ΝΔ ποντάρει στην ισχυρή τοπική παρουσία και το έργο των δύο βουλευτών, θεωρώντας ότι η προσωπική τους σχέση με τους πολίτες θα υπερκεράσει τις σκιές των δικογραφιών.
- Εσωκομματική Συνοχή: Με τη στάση αυτή, το Μαξίμου στέλνει μήνυμα πως «δεν αδειάζει» τα στελέχη του με την πρώτη υπόνοια, αποφεύγοντας εσωτερικούς τριγμούς σε μια κρίσιμη εκλογική περίοδο.
Η κρίσιμη λεπτομέρεια: Η αναφορά του εκπροσώπου στην «τοξικότητα του πολιτικού συστήματος» υποδηλώνει πως η Κυβέρνηση θα επιδιώξει να παρουσιάσει τις διώξεις ως μέρος μιας γενικευμένης προσπάθειας αποσταθεροποίησης, μετατρέποντας την άμυνα των βουλευτών σε συνολική άμυνα της παράταξης.
Συμπέρασμα
Η επιλογή του Νίκου Παρούτογλου στην Αλμωπία (για το κλείσιμο της παιδικής χαράς) και η επιλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη για την Πέλλα (για τη διατήρηση των βουλευτών) έχουν έναν κοινό παρονομαστή: Την ανάληψη πολιτικής ευθύνης υπό πίεση. Στην περίπτωση των βουλευτών, η κάλπη θα είναι ο τελικός κριτής για το αν η «αξιοπρέπεια» που επικαλείται το Μαξίμου αρκεί για να πείσει ένα εκλογικό σώμα που γίνεται όλο και πιο απαιτητικό σε θέματα διαφάνειας.
