«Στην πολιτική ζωή του τόπου μας, συχνά μπερδεύουμε τη φιλία ή την παλιά επαγγελματική συνεργασία με τον θεσμικό έλεγχο. Με τον Νίκο Παρούτογλου μας συνδέει μια διαδρομή ετών· υπήρξε ένας συνεργάτης που εμπιστεύτηκα στην ιδιωτική μου δραστηριότητα. Όμως, από τη στιγμή που οι δημότες του εμπιστεύτηκαν τα κλειδιά του Δήμου Αλμωπίας και εμένα οι αναγνώστες μου το ρόλο του ελεγκτή, οι ρόλοι άλλαξαν. Δεν είμαστε πια ο λογιστής και ο πελάτης· είμαστε η Εξουσία και η Ενημέρωση.»

«Η επιλογή του Δημάρχου να “κόψει” τη γέφυρα επικοινωνίας επειδή η κριτική μου τον ενοχλεί, δεν πλήττει εμένα προσωπικά. Πλήττει το δικαίωμα του πολίτη να μαθαίνει την αλήθεια. Ο “ψυχρός πόλεμος” και η σιωπή των γραφείων του Δήμου απέναντι στα ερωτήματα για τα Λουτρά, την οδοποιία και την καθημερινότητα, δεν είναι δείγμα ισχύος, αλλά δείγμα αμηχανίας.»

Δεν επιζητώ τη σύγκρουση για τη σύγκρουση. Επιζητώ το διάλογο για το αποτέλεσμα. Ο Δήμαρχος οφείλει να καταλάβει ότι η Αλμωπία δεν διοικείται με “μούτρα” και σιωπητήρια. Η κριτική μου θα συνεχίσει να είναι σκληρή εκεί που υπάρχει αδράνεια, αλλά θα είναι και η πρώτη που θα χειροκροτήσει το σωστό έργο. Ο έλεγχος δεν είναι πόλεμος, είναι η υγεία της Δημοκρατίας.»

«Συνεχίζουμε με στοιχεία, χωρίς εμπάθεια, αλλά και χωρίς εκπτώσεις. Γιατί ο Δήμος ανήκει στους δημότες, όχι στις προσωπικές συμπάθειες ή αντιπάθειες κανενός μας.»