«Εμφύλιος» στην Κεντροδεξιά: Ο Μητσοτάκης δείχνει το 2027, ο Σαμαράς «βλέπει» Νέα Αρχή και ο Καραμανλής κρούει τον κώδωνα του κινδύνου!
Η ελληνική πολιτική πραγματικότητα τον Φεβρουάριο του 2026 δεν θυμίζει απλώς προεκλογικό κλίμα, αλλά μια συστημική κρίση ταυτότητας της κεντροδεξιάς παράταξης. Μέσα σε λίγες ώρες, οι παρεμβάσεις των τριών ισχυρών ανδρών της Νέας Δημοκρατίας (Μητσοτάκη, Καραμανλή, Σαμαρά) δημιούργησαν ένα εκρηκτικό σκηνικό, όπου το κυβερνητικό αφήγημα περί «σταθερότητας» βάλλεται πλέον εκ των έσω.
1. Κυριάκος Μητσοτάκης: Το «Χαρτί» της Σταθερότητας και τα Σκληρά Διλήμματα
Στη συνέντευξή του στον Αλέξη Παπαχελά, ο Πρωθυπουργός επιχείρησε να εμφανιστεί ως ο μοναδικός εγγυητής της χώρας σε έναν κόσμο «ταραγμένο» (Trump, Ουκρανία, Μέση Ανατολή).
- Το Εκλογικό Δίλημμα: Ο κ. Μητσοτάκης απέρριψε την αλλαγή του εκλογικού νόμου, θέτοντας ουσιαστικά τον πήχη της αυτοδυναμίας στο 37-38%. Η στρατηγική του είναι σαφής: «Μητσοτάκης ή ακυβερνησία». Ωστόσο, για πρώτη φορά παραδέχθηκε ότι αν ο λαός δεν δώσει αυτοδυναμία, θα σεβαστεί το Σύνταγμα, αφήνοντας ανοιχτό το παράθυρο για συνεργασίες που μέχρι πρότινος ξόρκιζε.
- Η Αυτοκριτική και το «Βαθύ Κράτος»: Παραδέχθηκε καθυστερήσεις σε ΟΠΕΚΕΠΕ και Τέμπη, ρίχνοντας το φταίξιμο σε παθογένειες δύο αιώνων. Με τη ματιά στο 2030, ο Πρωθυπουργός ζητά μια «τρίτη τετραετία» για να ολοκληρώσει τη σύγκρουση με το πελατειακό κράτος, την ίδια ώρα που η αντιπολίτευση και οι εσωκομματικοί του αντίπαλοι τον κατηγορούν ότι ο ίδιος το συντηρεί.
2. Κώστας Καραμανλής: Η «Ηχώ» της Καλαμάτας και η Θεσμική Επιτήρηση
Η ομιλία του Κώστα Καραμανλή στην Καλαμάτα λειτούργησε ως μια θεσμική «καμπάνα». Ο πρώην Πρωθυπουργός δεν περιορίστηκε σε χαιρετισμούς, αλλά έθεσε το πλαίσιο μιας ηθικής και πολιτικής κριτικής.
- «Καρφιά» για τη Διαγραφή Σαμαρά: Η φράση του «να ακούμε τους πιο έμπειρους αντί να τους διαγράφουμε» αποτέλεσε μια ευθεία αμφισβήτηση της πρωθυπουργικής απόφασης να θέσει εκτός τον Αντώνη Σαμαρά.
- Εθνικά Θέματα: Προειδοποίησε για «επαμφοτερίζοντα μηνύματα» προς την Τουρκία που εκλαμβάνονται ως υποχωρητικότητα. Η παρέμβασή του αυτή δημιουργεί μια «ασπίδα» προστασίας στις δεξιές φωνές της παράταξης που ανησυχούν για τον διάλογο με την Άγκυρα.
3. Αντώνης Σαμαράς: Η Μετωπική Σύγκρουση και η «Νέα Αρχή»
Αν ο Καραμανλής ήταν η «φωνή της συνείδησης», ο Αντώνης Σαμαράς στη συνέντευξή του στο BEST TV ήταν ο «επιτιθέμενος στρατηγός».
- Αποδόμηση του Αφηγήματος: Η δήλωσή του «Το χάος είναι ο Μητσοτάκης» αποτελεί την πλήρη αντιστροφή του πρωθυπουργικού επιχειρήματος. Κατηγόρησε την κυβέρνηση για «αίσθηση κράτους-λάφυρο» και «θρασύτητα» (αναφερόμενος στη δήλωση «το τζάμπα πέθανε»).
- Το Ενδεχόμενο Νέου Κόμματος: Η φράση «Η Ελλάδα θέλει μια νέα αρχή, το σταθμίζω», αποτελεί την πιο ξεκάθαρη ένδειξη μέχρι σήμερα ότι ο κ. Σαμαράς προετοιμάζει πολιτικό φορέα ή μια ευρύτερη κίνηση που θα συσπειρώσει τους «θυμωμένους» δεξιούς ψηφοφόρους.
Σενάρια για τις Εκλογές: Πότε θα στηθούν οι κάλπες;
Παρά τις διαβεβαιώσεις για εξάντληση της τετραετίας το 2027, η πολιτική ανάλυση δείχνει ότι ο χρόνος ίσως συμπιεστεί δραματικά:
- Σενάριο «Φθινόπωρο 2026»: Εάν ο Αντώνης Σαμαράς προχωρήσει στην ίδρυση κόμματος, ο κ. Μητσοτάκης ίσως αναγκαστεί σε αιφνιδιαστικές εκλογές πριν ο νέος φορέας οργανωθεί και απορροφήσει τη δυσαρέσκεια των αγροτών και της μεσαίας τάξης.
- Σενάριο «Αρχές 2027» (Μετά τη Συνταγματική Αναθεώρηση): Ο Πρωθυπουργός θα προσπαθήσει να ολοκληρώσει τις αλλαγές στο Σύνταγμα (άρθρο 16, μονιμότητα Δ.Υ.) για να προσέλθει στις κάλπες με το προφίλ του μεγάλου μεταρρυθμιστή, ελπίζοντας ότι ο πληθωρισμός θα έχει υποχωρήσει.
Σύνοψη του Πολιτικού Χάσματος
| Θέμα | Κυριάκος Μητσοτάκης | Αντώνης Σαμαράς | Κώστας Καραμανλής |
| Ελληνοτουρκικά | Διάλογος και Διακήρυξη Αθηνών | «Μεγάλο λάθος» η επίσκεψη στην Άγκυρα | Όχι σε μηνύματα υποχωρητικότητας |
| Εκλογές | Αυτοδυναμία ή συνεργασία βάσει Συντάγματος | «Η Ελλάδα θέλει μια νέα αρχή» | Έμφαση στην εθνική συνεννόηση |
| Διαγραφές | Αναγκαίες για την πειθαρχία | «Πέθανε η λαϊκή ψυχή της παράταξης» | «Να μην διαγράφουμε τους έμπειρους» |
| Θεσμοί | Πρόοδος στο Κράτος Δικαίου | «Εκτεταμένη ατμόσφαιρα διαφθοράς» | «Τραυματισμένη εμπιστοσύνη» |
Η τελική κρίση: Η χώρα βρίσκεται σε μια «ομίχλη ματαιότητας», όπως περιέγραψε ο κ. Σαμαράς, και το πολιτικό σύστημα οδηγείται σε μια σύγκρουση όπου το διακύβευμα δεν είναι πλέον μόνο η εξουσία, αλλά η ίδια η φυσιογνωμία της ελληνικής δεξιάς.

