Ενώ η κυβέρνηση επιχειρεί να προτάξει το μεταρρυθμιστικό της έργο και τις διεθνείς συμμαχίες, μια κοινή παρέμβαση-φωτιά πέντε βουλευτών της πλειοψηφίας (Αθ. Ζεμπίλης, Ανδ. Κατσανιώτης, Ξ. Μπαραλιάκος, Γ. Οικονόμου, Ι. Παππάς) έρχεται να ταράξει τις εσωτερικές ισορροπίες της Νέας Δημοκρατίας. Με άρθρο τους στα «ΝΕΑ», οι πέντε «γαλάζιοι» βουλευτές στρέφουν τα βέλη τους απευθείας στον πυρήνα του Μεγάρου Μαξίμου.
Στο στόχαστρο η «Υπερσυγκέντρωση Εξουσιών»
Οι βουλευτές ασκούν σφοδρή κριτική στο μοντέλο του επιτελικού κράτους, υποστηρίζοντας ότι η αρχιτεκτονική του, η οποία ταυτίζεται με τον Υπουργό Επικρατείας Άκη Σκέρτσο, έχει οδηγήσει σε μια προβληματική υπερσυγκέντρωση εξουσίας.
- Υποβάθμιση της Κ.Ο.: Καταγγέλλουν ότι οι εκλεγμένοι βουλευτές αντιμετωπίζονται συχνά ως απλοί «μεταφορείς ειλημμένων αποφάσεων» και αποδέκτες του πολιτικού κόστους.
- Τεχνοκράτες vs Εκλεγμένοι: Εκφράζουν την έντονη αντίθεσή τους στην υποκατάσταση της πολιτικής νομιμοποίησης από «κλειστά κέντρα τεχνοκρατικής διαχείρισης» και εξωκοινοβουλευτικούς παράγοντες.
Μετακύλιση Ευθυνών και Θεσμική Ανισορροπία
Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί η αναφορά τους στην πρακτική όπου:
- Οι επιτυχίες πιστώνονται στον κεντρικό μηχανισμό (Μαξίμου).
- Οι ευθύνες για σοβαρές παθογένειες (όπως το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και οι υποκλοπές) μετακυλίονται «προς τα κάτω», στους βουλευτές και τα υπουργεία.
Η Πρόταση των «5» για την Επόμενη Μέρα
Οι βουλευτές ζητούν μια γενναία επαναξιολόγηση του κυβερνητικού μοντέλου, προτείνοντας:
- Ισχυρότερα Υπουργεία με πραγματική πολιτική ευθύνη και σαφείς αρμοδιότητες.
- Ενισχυμένο Κοινοβουλευτικό Έλεγχο και ουσιαστική συμμετοχή της Κοινοβουλευτικής Ομάδας στη λήψη αποφάσεων.
- Αποκέντρωση με μεγαλύτερο ρόλο για την περιφέρεια, ώστε να μην αποφασίζουν οι «λίγοι για τους πολλούς».
Σχόλιο: Η Πολιτική «Ανάγνωση» της Παρέμβασης
Η κίνηση αυτή των «5» –στους οποίους περιλαμβάνεται και ο πρώην κυβερνητικός εκπρόσωπος Γιάννης Οικονόμου– δείχνει ότι η κριτική δεν προέρχεται από μια περιθωριακή ομάδα, αλλά από στελέχη που γνωρίζουν καλά τη λειτουργία της εξουσίας.
Αν συνδέσουμε αυτή την παρέμβαση με το άρθρο για τους «δικαστές της Πέλλας» και το ύφος του τραγουδιού «Εξηγήστε Μου», προκύπτει μια ενδιαφέρουσα αντίθεση: Από τη μία πλευρά, η κυβέρνηση ζητά από τους πολίτες «ψηφιακό γραμματισμό» για να κατανοούν την πληροφορία, και από την άλλη, οι ίδιοι οι βουλευτές της ζητούν «θεσμικό γραμματισμό» από το Μέγαρο Μαξίμου, ώστε να μην αγνοείται η λαϊκή ετυμηγορία και ο ρόλος των εκλεγμένων εκπροσώπων.
Όπως φαίνεται, στον δρόμο προς το 2027, η «ενιαία φωνή» της κυβέρνησης δοκιμάζεται από εσωτερικές φωνές που απαιτούν επιστροφή στις παραδοσιακές δημοκρατικές και κοινοβουλευτικές αξίες, μακριά από κλειστούς τεχνοκρατικούς πυρήνες.
