Το Χρονικό μιας Προαναγγελθείσας Απαξίωσης

Η Αριδαία, η καρδιά της ακριτικής Αλμωπίας, τους τελευταίους μήνες δεν θυμίζει την πόλη που όλοι γνωρίζουμε, αλλά ένα απέραντο, κακοστημένο εργοτάξιο. Η εικόνα της καθημερινότητας είναι αποκαρδιωτική: δεκάδες ορύγματα, βαθιές τομές στο σώμα του οδικού δικτύου, παραμένουν ανοιχτά ή κακοκλεισμένα, μετατρέποντας μια απλή διαδρομή στο κέντρο ή στις συνοικίες σε μια επικίνδυνη δοκιμασία για γερά νεύρα και… ανθεκτικές αναρτήσεις.

Το έργο της αντικατάστασης του δικτύου ύδρευσης, μια υποδομή ζωτικής σημασίας που θα έπρεπε να αποτελεί πηγή αναβάθμισης, έχει εξελιχθεί σε έναν «εφιάλτη» δίχως ορατό τέλος. Ο εργολάβος που ανέλαβε το έργο φαίνεται να άφησε πίσω του μια χαίνουσα πληγή, καθώς η αποκατάσταση των δρόμων παραμένει ένα ζητούμενο που χάνεται στην ομίχλη της γραφειοκρατίας και της αδιαφορίας.

Τεχνικά Μιλώντας: Αυτό ΔΕΝ είναι Αποκατάσταση

Για τον απλό πολίτη, η εικόνα ενός δρόμου γεμάτου χαλίκι είναι απλώς «ταλαιπωρία». Για τον ειδικό, όμως, είναι μια τεχνική αστοχία που εγκυμονεί κινδύνους. Παρέμβαση για το θέμα έκανε ο μηχανολόγος μηχανικός Τάσος Μπίνος μέσω του προσωπικού λογαριασμού στο facebook που έκρουσε  τον κώδωνα του κινδύνου. Όπως τόνισε χαρακτηριστικά η  σωστή αποκατάσταση ενός ορύγματος δεν είναι μια πρόχειρη διαδικασία του τύπου «ρίχνουμε λίγο χαλίκι και βλέπουμε».

Μια άρτια τεχνική παρέμβαση απαιτεί συγκεκριμένα στάδια:

1. Στρωματική επίχωση: Τοποθέτηση υλικών σε στρώσεις.
2. Μηχανική συμπύκνωση του εδάφους: Χρήση ειδικών μηχανημάτων ώστε το έδαφος να μην «καθίσει» αργότερα.
3. Βάση οδοστρωσίας: Η υποδομή που θα δεχτεί το βάρος των οχημάτων.
4. Τελική ασφαλτική στρώση: Η σφράγιση του έργου με άσφαλτο.

Στην Αριδαία, η «λύση» του χαλικιού αποδεικνύεται όχι μόνο ανεπαρκής, αλλά και εγκληματική. Με την πρώτη βροχή, το υλικό παρασύρεται, δημιουργώντας λακκούβες-παγίδες. Ιδιαίτερα για τους οδηγούς δικύκλων, αυτά τα σημεία αποτελούν θανάσιμους κινδύνους. Όταν το έδαφος καθιζάνει —κάτι που είναι μαθηματικά βέβαιο χωρίς συμπύκνωση— η οδική ασφάλεια πάει περίπατο.

Η Σιωπή των «Υπευθύνων» και το Έλλειμμα Λογοδοσίας

Το γεγονός ότι ορύγματα παραμένουν χωρίς άσφαλτο για 3, 5 ή ακόμα και 6 μήνες, ξεπερνά τα όρια της ανοχής. Η δημοτική αρχή αρκείται σε γενικόλογες υποσχέσεις για μελλοντικές ασφαλτοστρώσεις μέσω άλλων εργολαβιών. Όμως, η κοινωνία απαιτεί ξεκάθαρες απαντήσεις:

• Ποιος έχει την τελική υποχρέωση αποκατάστασης; Ο εργολάβος του δικτύου ύδρευσης ή ο Δήμος;
• Υπάρχει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα ή θα περιμένουμε την επόμενη προεκλογική περίοδο;
• Ενεργοποιήθηκαν οι ρήτρες καθυστέρησης; Αν όχι, γιατί;

Η διαφάνεια είναι το θεμέλιο της δημοκρατίας. Όπως λέει και το γνωστό ρητό, «η γυναίκα του Καίσαρα δεν πρέπει μόνο να είναι τίμια, αλλά και να φαίνεται τίμια». Αν όλα γίνονται βάσει νόμου και συμβάσεων, ας δοθούν στη δημοσιότητα τα έγγραφα. Η απόκρυψη στοιχείων το μόνο που καταφέρνει είναι να τροφοδοτεί την καχυποψία των πολιτών.

Η Αντιπολίτευση: «Σιγή Νεκροταφείου»

Το πιο εξοργιστικό ίσως κομμάτι αυτής της ιστορίας δεν είναι μόνο η αδράνεια της διοίκησης, αλλά η εκκωφαντική σιωπή της αντιπολίτευσης. Σε οποιονδήποτε άλλο Δήμο της χώρας, μια τέτοια εικόνα εγκατάλειψης θα είχε προκαλέσει «πολιτικό σεισμό». Στην Αριδαία, επικρατεί μια κατάσταση… άκρας του τάφου σιωπής.

Ούτε επερωτήσεις στο Δημοτικό Συμβούλιο, ούτε πίεση για χρονοδιαγράμματα, ούτε καν μια ανακοίνωση συμπαράστασης στους αγανακτισμένους πολίτες. Αυτή η έλλειψη ελέγχου επιτρέπει στο πρόβλημα να διογκώνεται, καθώς η απουσία πολιτικής πίεσης μεταφράζεται σε «λευκή επιταγή» για περαιτέρω καθυστερήσεις.

Η Γεωλογική Διάσταση: Η Αριδαία πάνω στα Ρήγματα

Ενώ οι δρόμοι της πόλης καταρρέουν από την ανθρώπινη αμέλεια, η φύση από κάτω μας υπενθυμίζει τη δική της, αεικίνητη παρουσία. Για να καταλάβουμε το υπέδαφος πάνω στο οποίο πατάμε —και το οποίο σκάβουμε αλόγιστα— Η Μελίτα Χισκάκη, Μηχανολόγος Μηχανικός,  με παρέμβαση της στον προσωπικό της λογαριασμό στο facebook  ανέλυσε τη σεισμική και τεκτονική ταυτότητα της Αλμωπίας.

Η Ανάλυση της Μελίτας Χισκάκη

Η περιοχή μας δεν είναι απλώς μια πεδιάδα. Είναι μια μεγάλη λεκάνη (graben) που σχηματίστηκε από τεράστιες εφελκυστικές δυνάμεις που «τεντώνουν» τον φλοιό της Γης. Η κ. Χισκάκη επισημαίνει ότι η σεισμικότητα είναι άμεσα συνδεδεμένη με αυτή τη δομή, αναδεικνύοντας τα εξής κρίσιμα σημεία:

1. Τα Ρήγματα-Κλειδιά: Η Αλμωπία περιβάλλεται και διασχίζεται από ενεργές ζώνες. Το Ρήγμα της Αριδαίας διατρέχει την πεδιάδα με διεύθυνση ΒΑ-ΝΔ, έχοντας διαμορφώσει τη γεωμορφολογία μας. Επίσης, η Ζώνη των Ρηγμάτων της Βόρειας Αλμωπίας (38 χλμ.) και τα ρήγματα του Βόρα (Καϊμακτσαλάν) οριοθετούν τον τόπο μας.
2. Το Ρήγμα Λουτρακίου-Προμάχων: Είναι αυτό που ευθύνεται για τον θησαυρό μας, τα ζεστά νερά των Λουτρών Πόζαρ. Η ύπαρξη των ιαματικών πηγών είναι η «ευχάριστη» πλευρά της τεκτονικής δραστηριότητας, καθώς οι ρωγμές επιτρέπουν στο νερό να θερμαίνεται σε μεγάλα βάθη.
3. Σεισμική Δραστηριότητα: Η περιοχή χαρακτηρίζεται από μέτρια σεισμικότητα, αλλά με δυνατότητα για ισχυρά γεγονότα (άνω των 5.0 Ρίχτερ). Η κ. Χισκάκη τονίζει ότι οι σεισμοί εδώ είναι επιφανειακοί, γι’ αυτό και γίνονται ιδιαίτερα αισθητοί ακόμα και σε μικρά μεγέθη.
4. Τα «Σμήνη» Μικροσεισμών (Swarms): Αυτό που βιώνουμε συχνά στην Αριδαία είναι πολλοί μικροί σεισμοί (1.5 – 3.0 Ρίχτερ). Αυτή η δραστηριότητα είναι συχνά ευεργετική, καθώς εκτονώνει την ενέργεια του φλοιού σταδιακά, χωρίς να οδηγεί απαραίτητα σε έναν μεγάλο κύριο σεισμό.

Γιατί η Γεωλογία Σχετίζεται με τα Ορύγματα;

Μπορεί να φαίνεται άσχετο, αλλά δεν είναι. Ένα υπέδαφος που ανήκει σε μια ενεργή τεκτονική λεκάνη απαιτεί ακόμα μεγαλύτερη προσοχή στις υποδομές. Οι καθιζήσεις των δρόμων από κακή συμπύκνωση των ορυγμάτων, σε συνδυασμό με τη φυσική δυναμική του εδάφους, δημιουργούν ένα ασταθές περιβάλλον. Όταν ο Δήμος και οι εργολάβοι «παίζουν» με τις υποδομές πάνω σε μια περιοχή με τέτοιο γεωλογικό παρελθόν, η σοβαρότητα των έργων θα έπρεπε να είναι διπλάσια.

Συμπέρασμα: Η Κοινή Λογική ως Αίτημα

Η κατάσταση στην Αριδαία έχει ξεφύγει από το πλαίσιο μιας απλής τεχνικής καθυστέρησης. Μιλάμε για:

• Μήνες εγκατάλειψης που προσβάλλουν την αισθητική και την αξιοπρέπεια των πολιτών.
• Καθημερινό κίνδυνο ατυχημάτων που απειλεί τη σωματική ακεραιότητα των οδηγών.
• Υποβάθμιση της ποιότητας ζωής σε μια πόλη που θα έπρεπε να ευημερεί.
• Πλήρη έλλειψη λογοδοσίας από αυτούς που πληρώνονται για να διαχειρίζονται τον κοινό μας πλούτο.

Η Αριδαία δεν μπορεί να περιμένει άλλο. Δεν ζητάμε πολυτέλειες, ζητάμε την κοινή λογική. Ζητάμε δρόμους ασφαλείς, χρονοδιαγράμματα σαφή και μια αντιπολίτευση που να επιτελεί τον ρόλο της.

Η σιωπή πρέπει να σπάσει. Οι πληγές στην άσφαλτο πρέπει να κλείσουν — και να κλείσουν σωστά, με τις προδιαγραφές που ορίζει η επιστήμη του μηχανικού και όχι με «μπαλώματα» της στιγμής. Η υπομονή των πολιτών εξαντλήθηκε. Τώρα είναι η ώρα των πράξεων και της απόδοσης ευθυνών.