Τι είναι άραγε αυτό που κάνει έναν πολιτικό να καταφεύγει στις γυροβολιές ενός χορού σύμβολου της αρρενωπότητας και λεβεντιάς. Πρώτος ο Παπανδρέου υπό τους ήχους του άσματος της Ρίτας Σακελλαρίου “αυτός ο άνθρωπος αυτός “ μας παρουσίασε την εικόνα ενός πολιτικού κοντά στις εκδηλώσεις των μέσων ανθρώπων που μπορούν να είναι ωραίοι ως Έλληνες, γενναίοι ως Ακρίτες και να ψηλοπετούν περήφανα ως αετοί. Λαοφιλής ηγέτης εισήγαγε το προφίλ μιας νέας προσωπικότητας πολιτικού που ναι, τολμά τον συνδυασμό πρωθυπουργικού αξιώματος και σωματικής έκφρασης με τον εμβληματικό αυτόν χορό που ενέπνευσε δημιουργούς όπως τον Λοΐζο, τον Τσαρούχη και τόσους άλλους.
Έκτοτε υπήρξαν αρκετοί πολιτικοί-άντρες και γυναίκες -που το έριξαν στο χορό είτε από γνήσια χαρά είτε από υποκριτική εγγύτητα στις εκδηλώσεις του λαού. Εσχάτως απολαύσαμε το ζεϊμπέκικο του Γιώργου Πατούλη την ώρα που θα έπρεπε να δίνει τις κατευθύνσεις στην κατάσβεση της φωτιάς Νέας Αγχιάλου. Πού άραγε βρίσκεται το μέτρο στη δημόσια εικόνα ενός πολιτικού; Πότε επιτρέπεται και πότε προκαλεί το δημόσιο αίσθημα; Ακόμα και σε χώρες με αντιστερεoτιπική στάση κάποια πράγματα δεν είναι ανεκτά, όπως το φιλί σε κλαμπ, της Φιλανδής πρωθυπουργού, Σάνα Μάριν.
Στις περιόδους δόξας ενός πολιτικού πολλά μπορούν να γίνουν ανεκτά, όχι όμως σε περιπτώσεις αμφισβήτησης του προσώπου του. Η καρατόμηση έρχεται από πάνω ή κάτω. Η αίσθηση της παντοδυναμίας, η αλαζονεία της εξουσίας, η έλλειψη πολιτικής ενσυναίσθησης, ο παραγοντισμός και οι τακτικισμοί τιμωρούνται. Κανένα αξίωμα δε μας προφέρεται αενάως.
Σε λίγο καιρό θα προσέλθουμε στις κάλπες για να επιλέξουμε Δημάρχους και Περιφερειάρχες. Αλήθεια με τι κριτήρια; Μήπως να κοιτάξουμε γύρω μας την ποιότητα της ζωής και της καθημερινότητας μας, τον πολιτισμό σε όλες τις εκφάνσεις του, την αξιοποίηση της ιστορίας των πόλεων και των σύγχρονων ψηφιακών δυνατοτήτων; Μήπως πρέπει να ξανασκεφτούμε τις καθεστωτικές αντιλήψεις από τη χρόνια παραμονή στην εξουσία; Μήπως να αντισταθούμε στους μηχανισμού νεποτισμού;
Η αδιαφορία είναι συνέργεια. Στο χέρι μας –κατά κυριολεξία – είναι η αλλαγή και η πρόοδος, και δεν πρέπει να της γυρίσουμε την πλάτη.
Ευθυμιάδου Γεωργία, υποψήφια Δημοτική Σύμβουλος,
Στάθης Καστερίδης “Πέλλα, Δήμος για όλους“
