Η κόντρα Τσεπκεντζή-Μούκα αποκαλύπτει τις νέες ισορροπίες και τις συμμαχίες που κυοφορούνται στον Δήμο
Στην πολιτική, όπως και στη ζωή, οι μεγαλύτερες αλήθειες συχνά κρύβονται στις μικρότερες λεπτομέρειες. Μια τσουλήθρα που λείπει από ένα πάρκο, μια ανάρτηση ενός Αντιδημάρχου για την καθημερινότητα και ένας διάλογος κάτω από μια φωτογραφία στο Facebook, στάθηκαν αρκετά για να φέρουν στην επιφάνεια το νέο πολιτικό σκηνικό του Δήμου Έδεσσας. Η πρόσφατη, δημόσια και σφοδρή αντιπαράθεση ανάμεσα στον Δήμαρχο Γιάννη Τσεπκεντζή και τον δημοτικό σύμβουλο Σωτήρη Μούκα, δεν ήταν απλώς ένας ψηφιακός διαπληκτισμός· ήταν η πρώτη «ανίχνευση» μιας μελλοντικής εκλογικής μάχης.
Το Χρονικό μιας Προαναγγελθείσας Σύγκρουσης
Όλα ξεκίνησαν με μια τυπική, θα έλεγε κανείς, ενημέρωση από τον Αντιδήμαρχο Τεχνικών Έργων, Αντώνη Κυρμίζογλου. Η Αντιδημαρχία παρέθεσε μια σειρά από παρεμβάσεις (διαβάσεις, ελαιοχρωματισμούς, συντηρήσεις), επιδιώκοντας να δείξει ότι ο μηχανισμός του Δήμου δουλεύει για το «μικρό και καθημερινό». Όμως, η παρέμβαση μιας πολίτη για το Πάρκο της Μεραρχίας και την περιβόητη «εξαφανισμένη» τσουλήθρα, λειτούργησε ως σπίθα σε μπαρουταποθήκη.
Η απάντηση του Δημάρχου Γιάννη Τσεπκεντζή ήταν άμεση, αλλά και επιθετική. Δεν περιορίστηκε στην τεχνική εξήγηση περί «επανασχεδιασμού μέσω Πράσινου Ταμείου», αλλά επιτέθηκε ευθέως στον Σωτήρη Μούκα, κατηγορώντας τον για παραπληροφόρηση των πολιτών. Αυτή η κίνηση του Δημάρχου να «φωτογραφίσει» τον κ. Μούκα ως την πηγή της λαϊκής δυσαρέσκειας, ήταν η πρώτη ένδειξη ότι το Μαξίμου της Έδεσσας βλέπει στο πρόσωπο του πρώην Αντιδημάρχου κάτι παραπάνω από έναν απλό σύμβουλο της αντιπολίτευσης.
Η Πολιτική «Ενηλικίωση» του Σωτήρη Μούκα
Ο Σωτήρης Μούκας εισήλθε στη συζήτηση με έναν λόγο που εξέπληξε πολλούς για την αιχμηρότητα και την ψυχραιμία του. «Χρειάζονται δύο ολόκληρα χρόνια για να αντικατασταθεί μια τσουλήθρα;», αναρωτήθηκε, χτυπώντας τη διοίκηση εκεί που πονάει: στην αποτελεσματικότητα.
Η ουσία όμως βρίσκεται στο παρασκήνιο. Ο κ. Μούκας, με την εμπειρία των 13 ετών στη διοίκηση, ξέρει να διαβάζει τις αδυναμίες του συστήματος. Η στάση του να μην υποχωρήσει απέναντι στις προσωπικές επιθέσεις του Δημάρχου περί «παρωχημένης πολιτικής» και «απουσίας τεχνοκρατικής αντίληψης», τον αναβάθμισε αυτόματα στα μάτια των δημοτών.
Η αξιολόγηση της επόμενης μέρας: Ο δημόσιος διάλογος των δύο ανδρών λειτούργησε ως μια άτυπη «χρίση». Ο Δήμαρχος, επιλέγοντας να συγκρουστεί με τέτοια ένταση μόνο με τον κ. Μούκα, τον κατέστησε de facto ηγέτη της αντιπολίτευσης και τον επικρατέστερο πόλο για τη δημιουργία ενός ευρύτερου μετώπου. Ο Σωτήρης Μούκας πλέον δεν είναι απλώς ένας έμπειρος αυτοδιοικητικός· προβάλλει ως ο εν δυνάμει πολιτικός αντίπαλος που μπορεί να συσπειρώσει δυνάμεις από διαφορετικές αφετηρίες, εκμεταλλευόμενος τη φθορά της καθημερινότητας που αρχίζει να αγγίζει τη νέα διοίκηση.
Το Επιχείρημα της «Κούρασης» και η Μάχη των Αφηγημάτων
Ο Γιάννης Τσεπκεντζής επιμένει στο αφήγημα ότι «παρέλαβε χάος» και ότι η «χρόνια απραξία» των προηγούμενων 10-12 ετών δεν διορθώνεται σε δύο χρόνια. Είναι ένα επιχείρημα που έχει βάση, αλλά έχει και ημερομηνία λήξης. Ο κ. Μούκας, από την άλλη, αντεπιτίθεται λέγοντας ότι η «μόνο οι προηγούμενοι φταίνε» έχει γίνει μια μόνιμη δικαιολογία που πλέον κουράζει.
Η κόντρα για την τσουλήθρα είναι ο καθρέφτης μιας ευρύτερης σύγκρουσης δύο κόσμων:
- Η Διοίκηση Τσεπκεντζή: Ποντάρει στον στρατηγικό σχεδιασμό, στα μεγάλα προγράμματα (Πράσινο Ταμείο) και στην ανατροπή του παλιού μοντέλου «ατομικής εξυπηρέτησης».
- Η Πλευρά Μούκα: Εστιάζει στο «εδώ και τώρα», στην άμεση λύση του προβλήματος και στην κριτική μιας επικοινωνιακής «βιτρίνας» που, κατά την άποψή τους, υστερεί σε ουσία.
Συμμαχίες και Προοπτικές
Το γεγονός ότι ο Δήμαρχος έκανε λόγο για «στρατευμένους αγανακτισμένους» και «ψεύτικα προφίλ», δείχνει μια νευρικότητα που πηγάζει από την αντίληψη ότι η αντιπολίτευση αρχίζει να οργανώνεται με πιο σύγχρονους και επιθετικούς όρους. Ο Σωτήρης Μούκας, έχοντας το πλεονέκτημα της γνώσης των «έσω» αλλά και την ελευθερία της αντιπολίτευσης, φαίνεται να χτίζει ένα προφίλ που μπορεί να προσελκύσει και δυσαρεστημένα στελέχη της τωρινής πλειοψηφίας ή ανένταχτους πολίτες που αναζητούν μια πιο «γήινη» εναλλακτική.
Η επόμενη μέρα στον Δήμο Έδεσσας δεν θα κριθεί μόνο στις μεγάλες μελέτες για το σιδηροδρομικό δίκτυο ή τον δρόμο για το Καϊμακτσαλάν. Θα κριθεί σε αυτά τα ψηφιακά «πηγαδάκια», στις απαντήσεις που δίνονται (ή δεν δίνονται) στους πολίτες και στην ικανότητα των πολιτικών αρχηγών να εμπνέουν εμπιστοσύνη για τα απλά.
Συμπέρασμα: Ο Σωτήρης Μούκας βγήκε από αυτή την κόντρα «ψηλότερος» πολιτικά. Ο Γιάννης Τσεπκεντζής, αν και παραμένει ο κυρίαρχος του παιχνιδιού, απέκτησε έναν αντίπαλο που δεν φοβάται να τον αντιμετωπίσει στο δικό του γήπεδο – αυτό της δημόσιας έκθεσης. Το Πάρκο της Μεραρχίας μπορεί να μην έχει ακόμα νέα τσουλήθρα, απέκτησε όμως έναν συμβολισμό που θα μας απασχολεί για καιρό: Είναι το σημείο όπου η τωρινή διοίκηση και η μελλοντική αντιπολίτευση χάραξαν τις δικές τους γραμμές άμυνας και επίθεσης.
Οι δημότες ας ετοιμαστούν· το επόμενο Δημοτικό Συμβούλιο αναμένεται να είναι «διδακτικό», όπως είπε και ο Δήμαρχος, αλλά η πραγματική μάχη θα δοθεί στην ικανότητα του καθενός να πείσει ότι μπορεί να αλλάξει την καθημερινότητα της Έδεσσας, πριν η «κούραση» γίνει οριστική ρήξη.
