Άρθρο της Θεοδώρας Τζάκρη
Η πρωτοβουλία της Συνόδου των δυτικών Βαλκανίων στην Αθήνα ήταν θετική αλλά σκιάστηκε από διπλωματικές αστοχίες κι ίσως εσκεμμένες ενέργειες.
1. Επίσκεψη Ζελένσκι vs Χριστοδουλίδη. Η κλήση του ως «γκεστ» υποδηλώνει πιέσεις άνωθεν! Δεν είμαστε αρνητικοί στην παρουσία του ωστόσο συνιστά παραδοξότητα ότι δεν προσκλήθηκε ο ομοιοπαθής Πρόεδρος της Κύπρου.
2. «Ρήγμα» Αθήνας – Τιράνων. Βαθαίνει παρότι δικαιολογημένα δεν προσκλήθηκε ο Ράμα, με την τροπή της υπόθεσης Μπελέρη. Συστήθηκε ανοικτά στον πρωθυπουργό του Κοσσυφοπεδίου Άλμπιν Κούρτι να μην παραβρεθεί στο γεύμα για τα 20 χρόνια από την Ατζέντα της Θεσσαλονίκης αφού δεν προσκλήθηκε ο Ράμα! Οι συσχετισμοί επιτρέπουν στον Ράμα περαιτέρω σκλήρυνση; Αξιοποιεί την ευθυγράμμιση με την Τουρκία, το αυξανόμενο ιταλικό ενδιαφέρον, αλλά και τις ανάγκες της αμερικανικής στρατηγικής.
3. Φρέντυ Μπελέρης: Το θέμα δεν βρίσκεται στο πρόσωπο! Σύμφωνα με αλβανικό νόμο όποιος μένει στη φυλακή περισσότερο από τρεις μήνες λογίζεται ως κάτοικος των φυλακών κι ο Μπελέρης κρατείται ήδη τρεις μήνες με σκοπό το να εκπέσει από Δήμαρχος Χιμάρας. Η Αθήνα θα έπρεπε εξ αρχής να επιμείνει να ορκιστεί ο Μπελέρης στη φυλακή. Η εκ των υστέρων κριτική στην αλβανική δικαιοσύνη προσκρούει στο ότι μέχρι πρότινος η χώρα μας θεωρούσε ότι πληροί η υπό ένταξη Αλβανία ένα minimum minimorum κράτους δικαίου(;) Η ηχηρή απουσία της Αλβανίας θα επηρεάσει τις ελληνοαλβανικές σχέσεις (οριοθέτηση ΑΟΖ, Μπελέρης κά). Είναι αξιοσημείωτο ότι πρόσφατα υπήρξαν φιέστες με τον Ράμα στα μειονοτικά χωριά, όπου αντηλλάγησαν φιλοφρονήσεις.
4. Χωρίς συναντήσεις με Βούτσιτς – Κοβατσέφσκι (Σερβία και Βόρεια Μακεδονία), ενώ θα γίνει με τον Άλμπιν Κούρτι (Κοσσυφοπεδίου), οντότητας που δεν έχουμε αναγνωρίσει. Πρώτος ο κ. Μητσοτάκης συνάντησε Κοσσοβάρο αξιωματούχο, τον προφυλακισμένο από το Διεθνές Δικαστήριο Χασίμ Θάτσι. Η πολλαπλή δυσαρέσκεια των Σέρβων εκφράστηκε στις ανακοινώσεις του Βούτσιτς.
5. Βόρεια Μακεδονία κι Ελλάδα έχουν θέματα ωστόσο απέφυγαν να “συναντηθούν” στην Αθήνα. Καλούμε την ΕΕ να προχωρήσει στην ένταξη της Βόρειας Μακεδονίας στα επόμενα δέκα χρόνια, ενώ αρνούμαστε να κυρώσουμε τα 3 πρωτόκολλα που εκκρεμούν στη Βουλή επί τετραετίας. Ήδη ο έλεγχος του εναέριου χώρου της Βόρειας Μακεδονίας πρόσφατα πέρασε και στην Ιταλία. Η Ιταλία επεκτείνεται στα Βαλκάνια, η δε Ελλάδα απεμπολεί ένα σημαντικό πλεονέκτημα της Συμφωνίας των Πρεσπών (άρθρο 17 ) για εσωκομματικές σκοπιμότητες. Η Ιταλία κάθε άλλο παρά συμπεριφέρεται ως σύμμαχός μας στους κόλπους της ΕΕ όταν πρόκειται για τα ελληνοτουρκικά ή για τη Λιβύη. Προέχουν τα δικά της συμφέροντα. Ελπίζω τουλάχιστον την επόμενη φορά να μην αναλάβει η Τουρκία το «NATO Air Policing» της Βόρειας Μακεδονίας.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: αντιφατικό κι αυτό-υπονομευόμενο εγχείρημα. Όσες επιλογές ήταν δικές μας επικαθορίστηκαν από μικρότητες. Συμβολίζουν άραγε κάτι όλες αυτές οι πιρουέτες; Δείχνει μια εξωτερική πολιτική a la carte, με υποκρισία αλλά κι έλλειμμα στρατηγικής. Ένα αλαλούμ του πάμε κι όπου μας πουν!
