Ενώ η είδηση για τη συνάντηση συνεργασίας μεταξύ των Δήμων Αλμωπίας, Έδεσσας και Kavadarci είναι αναμφίβολα θετική στον απόηχο της ενίσχυσης των διασυνοριακών σχέσεων και της προσπάθειας αξιοποίησης ευρωπαϊκών χρηματοδοτικών εργαλείων, γεννάται το εύλογο ερώτημα: Είναι αυτή η συνάντηση η άμεση προτεραιότητα, δεδομένων των χρόνιων και άλυτων προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι δημότες;
Η αναφορά σε “δομές που έχουν αναπτυχθεί μέσω προηγούμενων διασυνοριακών προγραμμάτων” και η επισήμανση της “προστιθέμενης αξίας τέτοιων συνεργασιών” είναι ενθαρρυντική. Ωστόσο, η πραγματικότητα στους ελληνικούς δήμους συχνά απέχει πολύ από τις ευρωπαϊκές πολιτικές ανάπτυξης και συνοχής. Ζητήματα όπως η καθαριότητα, η διαχείριση απορριμμάτων, η κατάσταση του οδικού δικτύου, η έλλειψη επαρκούς φωτισμού, η παιδική μέριμνα, και οι βασικές υποδομές, παραμένουν σε πολλές περιπτώσεις εκκρεμή, με την επίλυσή τους να προχωρά με ρυθμούς χελώνας.
Αν και οι διαδημοτικές συνεργασίες και η προσέλκυση ευρωπαϊκών πόρων είναι καίριας σημασίας για τη μακροπρόθεσμη ανάπτυξη, είναι επιτακτικό να μην επισκιάζουν τις καθημερινές ανάγκες και τα άμεσα προβλήματα των πολιτών. Η βιώσιμη ανάπτυξη, στην πράξη, ξεκινά από το επίπεδο της γειτονιάς, από την εξασφάλιση μιας αξιοπρεπούς ποιότητας ζωής για όλους τους κατοίκους.
Είναι, λοιπόν, αναγκαίο να υπάρξει μια ισορροπία. Οι συναντήσεις συνεργασίας με στόχο την ευρωπαϊκή χρηματοδότηση είναι σημαντικές, αλλά δεν μπορούν να υποκαταστήσουν την ανάγκη για άμεση και αποτελεσματική αντιμετώπιση των θεμάτων που ταλαιπωρούν καθημερινά τους δημότες. Πριν από την “προώθηση της σύγκλισης με τις ευρωπαϊκές πολιτικές”, ίσως θα έπρεπε να προηγηθεί η “σύγκλιση” με τις πραγματικές ανάγκες των τοπικών κοινωνιών, ώστε να διασφαλιστεί ότι οι πολίτες αισθάνονται πως οι δήμοι τους λειτουργούν πρωτίστως για αυτούς.
