Πέλλα 2026: Η Ώρα της Αλήθειας
Καθώς οι τελευταίες αναλαμπές του 2025 σβήνουν, η έλευση της νέας χρονιάς μάς φέρνει παραδοσιακά ενώπιον ενός αναπόφευκτου απολογισμού. Για την Πέλλα, το 2025 δεν ήταν απλώς άλλος ένας κύκλος δώδεκα μηνών, αλλά μια χρονιά που επιβεβαίωσε πως οι προκλήσεις δεν περιμένουν. Στο πρώτο αυτό τεύχος για το 2026, η εφημερίδα μας επιχειρεί μια σύνοψη των «ανοιχτών μετώπων» που κληρονομεί ο τόπος μας, από την ερήμωση της υπαίθρου μέχρι το διαχρονικό «γεφύρι της Άρτας» των υποδομών.
Το οδικό δίκτυο παραμένει η αχίλλειος πτέρνα της Πέλλας. Την ώρα που ορισμένοι τοπικοί άρχοντες προκαλούν το κοινό αίσθημα –και ενίοτε τον κλαυσίγελο– με δηλώσεις περί «κορυφαίου οδικού δικτύου», η πραγματικότητα που βιώνουν καθημερινά οι πολίτες είναι αυτή των λακκουβών και της επικινδυνότητας. Η νέα χρονιά ξεκινά με την προσδοκία επιτέλους να δούμε τις πρώτες μπουλντόζες στον οδικό άξονα Έδεσσας-Θεσσαλονίκης και στην κάθετη σύνδεση με την Εγνατία μέσω Σκύδρας. Ταυτόχρονα, η οδική σύνδεση της Πέλλας με την Ημαθία παραμένει ένα στοίχημα που Περιφέρεια και Δήμοι οφείλουν να κερδίσουν, αν θέλουμε να μιλάμε για σοβαρή ανάπτυξη.
Ίσως η μεγαλύτερη και πιο επώδυνη πρόκληση παραμένει η ερήμωση της υπαίθρου. Το 2025 η φθίνουσα πορεία συνεχίστηκε ακάθεκτη. Το «πάγωμα» του κλεισίματος των υποκαταστημάτων των ΕΛ.ΤΑ. στις ορεινές περιοχές αποτελεί προσωρινή ανακουφιστική ένεση, όμως η εικόνα της εγκατάλειψης είναι διάχυτη. Χωρίς ένα γενναίο πλέγμα κινήτρων για την επιστροφή των νέων στα χωριά και χωρίς τη δημιουργία βασικών υποδομών διαβίωσης, η ερήμωση θα μοιάζει με νομοτέλεια.
Άμεσα συνδεδεμένη με τη δημογραφική συρρίκνωση είναι η κρίση στον αγροτοκτηνοτροφικό κλάδο. Η Πέλλα, μια κατεξοχήν αγροτική περιοχή, είδε και το 2025 τους παραγωγούς της να παλεύουν με το αυξημένο κόστος παραγωγής και τις δομικές παθογένειες της αγοράς. Μπορεί το 2026 να αποτελέσει έτος αναστροφής; Η απάντηση εξαρτάται από τις πολιτικές που θα ασκηθούν και την ικανότητα των τοπικών φορέων να διεκδικήσουν ουσιαστική στήριξη.
Μέσα σε αυτό το γκρίζο τοπίο, ο τουρισμός στην Κεντρική Μακεδονία παραμένει η μοναδική «αχτίδα» φωτός. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του ΙΝΣΕΤΕ, η επισκεψιμότητα καταγράφει αύξηση, προσφέροντας μια οικονομική ανάσα. Ωστόσο, ο τουρισμός μόνος του δεν αρκεί για να σηκώσει το βάρος μιας ολόκληρης περιφερειακής ενότητας.Την τιμητική του είχε ο νομός μας με τα Λουτρά Πόζαρ και τον Παλαιό Άγιο Αθανάσιο που πραγματικά η πληρότητα έφτασε το 100%
Το 2026 δεν συγχωρεί άλλες καθυστερήσεις. Οι προκλήσεις είναι εδώ, καταγεγραμμένες και πιεστικές. Το ζητούμενο είναι αν η τοπική ηγεσία θα επιλέξει τον δρόμο της ουσίας ή θα παραμείνει εγκλωβισμένη στην επικοινωνιακή διαχείριση μιας φθίνουσας πορείας.
