Φτωχότερος είναι από σήμερα ο κόσμος των γραμμάτων, της ιστορίας, της αναστήλωσης, της λογοτεχνίας με την απώλεια του Πάνου Θεοδωρίδη, ο οποίος έφυγε από τη ζωή στα 77 του χρόνια, τα τελευταία από τα οποία αντιμετώπιζε πρόβλημα υγείας.
Ο Πάνος Θεοδωρίδης, που δεν εγκατέλειψε ποτέ την αγαπημένη του πόλη, τη Θεσσαλονίκη, μελέτησε ιδιαίτερα την ιστορία της, την οποία και απέδωσε μέσα από τα γραπτά του με εμπεριστατωμένο, όσο και αιχμηρό τρόπο, πάντα με στόχο την αλήθεια και τη σωστή καταγραφή των γεγονότων.
Η κηδεία του θα γίνει τη Δευτέρα 17 Φεβρουαρίου 2025, στις 12.45 στον Ναό Αναστάσεως του Κυρίου στα κοιμητήρια της Θέρμης.
Υπήρξε καλλιτεχνικός διευθυντής του Οργανισμού «Θεσσαλονίκη Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης 1997», ενώ χάρη σε αυτόν συγκεντρώθηκε όλος ο πλούτος των ελληνικών γραμμάτων σε ένα σάιτ, αλφαβητικά, στο Σπουδαστήριο του Νέου Ελληνισμού.
Πολυγραφότατος είτε μέσα από τα βιβλία του, είτε από το ιστολόγιο που διατηρούσε μέχρι πριν από μερικά χρόνια είτε ως αρθρογράφος τις εφημερίδες Μακεδονία, Αγγελιοφόρος, Έθνος, βοήθησε ώστε να αναδυθούν ιστορίες και τοπόσημα της Θεσσαλονίκης αρκετά από τα οποία ήταν λησμονημένα.
Ήταν οξυδερκής, καυστικός, εξαιρετικά μορφωμένος και διέθετε ένα ιδιαίτερο χιούμορ. Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό πως στο βιβλίο του με τίτλο «Θεσσαλονίκη, διήγηση ενός αιώνα ή ο νόμος ανατολικά του Πέκος», το οποίο εκδόθηκε το 2013, στην τελευταία του σελίδα, κάτω από το βιογραφικό του, προεξοφλούσε πως θα πεθάνει το 2016.
Ο Πάνος Θεοδωρίδης γεννήθηκε το 1948 στη Θεσσαλονίκη και μεγάλωσε στα Γιαννιτσά. Σπούδασε αρχιτεκτονική στη Θεσσαλονίκη και συντήρηση μνημείων στην Υόρκη. Εργάστηκε ως αρχιτέκτονας ανασκαφών και ερευνητής της μεσαιωνικής τεχνολογίας σε πολλές αρχαιολογικές αποστολές, ελληνικές και ξένες.
Ως αναστηλωτής του υπουργείου Πολιτισμού επί εξαετία ασχολήθηκε με πολλά μνημεία, ιδίως της Μακεδονίας. Στο ερευνητικό του έργο περιλαμβάνεται η μελέτη της ρωμαϊκής Εγνατίας Οδού, η μοναστηριακή αρχιτεκτονική, οι μεσαιωνικοί νερόμυλοι, τα αμυντήρια.
Ασχολήθηκε συστηματικά με την ιστορική και μνημειακή τοπογραφία και από το 1965 εξέδιδε μέρος της ερευνητική του εργασίας σε έντυπα της πόλης.
Το έργο του επικεντρώνεται κυρίως στην πρώτη και δεύτερη περίοδο του Τράμ, στο περιοδικό Χάρτης και στο Εντευκτήριο. Ασχολήθηκε με ποίηση, πεζογραφία, θέατρο, σενάρια, μετάφραση, κριτική, ραδιόφωνο, αρθρογραφία, συνεργασίες με εφημερίδες και περιοδικά, καθώς και με το ιστολογείν.
