Η Πέλλα παύει να είναι ο «φτωχός συγγενής» της Υγείας
Για χρόνια, η συζήτηση γύρω από τα Νοσοκομεία της Έδεσσας και των Γιαννιτσών θύμιζε το μαρτύριο του Σισύφου: προκηρύξεις θέσεων που έβγαιναν άγονες, γιατροί που απέφευγαν την περιοχή μας και μια διαρκής αγωνία των πολιτών για το αν θα βρουν εφημερεύοντα εξειδικευμένο ιατρό στην ώρα της ανάγκης.
Η πρόσφατη συνάντηση του Λάκη Βασιλειάδη με τον Άδωνι Γεωργιάδη, ωστόσο, δεν ήταν απλώς μια τυπική πολιτική επαφή. Έφερε στο φως μια δομική αλλαγή που πολλοί ίσως προσπερνούν, αλλά αλλάζει τα δεδομένα στο γήπεδο: την ένταξη της Πέλλας στις Άγονες Περιοχές Τύπου Α.
Γιατί αυτό είναι η πραγματική είδηση; Διότι πλέον τα κίνητρα για έναν νέο επιστήμονα να επιλέξει την περιοχή μας δεν είναι μόνο «ηθικά», αλλά και οικονομικά και θεσμικά. Η ομαλοποίηση της ζήτησης που παρατηρείται ήδη, αποδεικνύει ότι όταν η Πολιτεία δίνει τα σωστά εργαλεία, το σύστημα ανταποκρίνεται. Η τοποθέτηση των νέων επικουρικών σε Ορθοπεδική και Καρδιολογία είναι μόνο η αρχή.
Το στοίχημα της Χημειοθεραπείας Όμως, η πραγματική αναβάθμιση κρίνεται στις «δύσκολες» μάχες. Η επιμονή του Βουλευτή για τη μετατροπή του Ογκολογικού Γραφείου σε Μονάδα Χημειοθεραπείας ακουμπά τον πυρήνα της κοινωνικής αξιοπρέπειας. Δεν νοείται το 2026 ένας καρκινοπαθής από την Πέλλα να υφίσταται την ταλαιπωρία των μετακινήσεων στη Θεσσαλονίκη για μια θεραπεία ρουτίνας. Η έγκριση του νέου οργανισμού και η πρόσληψη δεύτερου ογκολόγου δεν είναι πολυτέλεια· είναι χρέος.
Συμπέρασμα Η Υγεία στην Πέλλα φαίνεται να βγαίνει από την «εντατική» της αδιαφορίας. Με εξοπλισμό που αγγίζει τις 123.000 ευρώ και μια νέα δυναμική στις προσλήψεις, το ζητούμενο πλέον είναι η συνέπεια. Ο πολιτικός δίαυλος είναι ανοιχτός, τα αιτήματα είναι συγκεκριμένα και η κοινωνία περιμένει να δει το «πράσινο φως» για το Μαιευτήριο και τις μόνιμες θέσεις.
Η Πέλλα διεκδικεί πλέον με αξιώσεις αυτό που δικαιούται: ένα σύστημα υγείας που δεν θα στηρίζεται στον ηρωισμό των γιατρών του, αλλά στην επάρκεια των υποδομών του.
